Goededag, Bij toeval ben ik op deze website gestuit en heb de toets ingevuld of mijn woning levensloopbestendig is. Ik behoor niet tot de doelgroep 'ouderen', maar ben er in mijn werk als verpleegkundige in de thuiszorg, wel nauw bij betrokken. Het is mooi wanneer koopwoningen kunnen worden aangepast aan het ouder worden, maar daarmee doe je nog niets af aan de eenzaamheid en kwetsbaarheid van deze doelgroep. Naar mijn mening moeten wij als maatschappij ons aanpassen aan de kwetsbare ouderen en daar veel beter op inzetten: Zorgen voor een betere zelfredzaamheid, meer functiebehoud, minder zorggebruik en minder zorgbelasting. Kleinschalige woonvormen voor bepaalde doelgroepen zijn er al, denk aan de Thomashuizen en woonvormen voor mensen met dementie. Maar voor de doelgroep 'ouderen met somatische problematiek' is nog niet zo veel voor handen. Ik zie mogelijkheden. Juist op de plekken waar krimp dreigt, moet je werkgelegenheid creëren, zorgen dat mensen zo lang mogelijk in hun sociale leefomgeving kunnen blijven en geen gebruik hoeven te maken van een duur zorgsysteem. Juist in dorpen is veel vrijwilligerswerk aanwezig, daar kun je gebruik van maken. En wat te denken van de 'zilveren kracht'? De groep mensen die nog veel kunnen betekenen voor de maatschappij, maar niet meer werkzaam zijn op de arbeidsmarkt. Tot zover mijn idee, maar graag blijf ik ook op de hoogte van de ontwikkelingen van Woonhorizon.

Met hartelijke groet, Tonny de Ruyter